Categorie: Communicatie & Samenwerking

Vergaderen, communicatie en teamwerk

  • Vergaderen met onbewust onbekwamen

    Vergaderen met onbewust onbekwamen

    Recent werd ik gebeld door een jonge business analist die mij had gezien op een evenement waar ik over onze software sprak. Hij vertelde dat hij nog onervaren was op het gebied van portfoliomanagement, maar graag wilde leren. “Hoe ga jij om met al die verschillende mensen binnen jouw portfolio om projecten te laten slagen?”, was een van zijn vragen. Wat volgde was een erg leuk gesprek dat mij aan het denken zette over het omgaan met verschillen in ervaringen van mensen.

    De vier leesfasen van Maslow

    Ieder mens zit voor een bepaald onderwerp in een leerproces. Volgens Maslow zijn er vier leerfasen te onderscheiden:

    1. Onbewust onbekwaam.
    2. Bewust onbekwaam.
    3. Bewust bekwaam.
    4. Onbewust bekwaam

    De business analist was duidelijk fase 1 ontgroeid, hij was zich bewust dat hij onbekwaam was (fase 2) en wilde graag meer leren en doorgroeien naar fase 3. Bij het voorbereiden van een presentatie voor grote groepen mensen zijn we wel gewend om de doelgroep voor ogen te nemen en de presentatie daarop af te stemmen. Bij vergaderingen ervaar ik dat daar in het algemeen minder goed over is nagedacht. Terwijl daar voordeel te behalen is.

    Hoe bewust zijn mensen zich van hun onbekwaamheid?

    Mijn ervaring is dat mensen al snel over een onderwerp hun mening verkondigen zonder daar veel kennis van en ervaring mee te hebben. In mijn werksituatie als portfoliomanager vind ik het onderwerp ‘agile werken’ een goed voorbeeld. Zodra ‘agile werken’ in een organisatie begon te spelen had iedereen al snel zijn mening klaar zonder ooit een boek over het onderwerp gelezen te hebben, een cursus gevolgd te hebben, of in de praktijk ervaring met agile werken te hebben opgedaan. Een kwestie van onbewust onbekwaam.

    Check de leerfase van je gesprekpartners

    Dit is een manier om daar invulling aan te geven: bedenk voorafgaand aan de vergadering het specifieke doel dat je wilt bereiken. Bepaal vervolgens wat volgens jou het bekwaamheidsniveau van je gesprekpartners is: in welke van de vier fasen verkeren zij op het onderwerp dat je wilt bespreken? Als je het niet weet, dan kan je er alsnog naar vragen.

    Bereid gesprekpartners voor

    Enkele dagen voorafgaand aan de vergadering kan je aan de deelnemers met minder ervaring alvast achtergrondinformatie toesturen om duidelijk te maken wat je binnenkort gaat bespreken. Hen voorafgaand aan de vergadering individueel bijpraten is natuurlijk een nog veel betere manier om je doel te bereiken. Een opdrachtgever hoeft niet alles te begrijpen wat er allemaal bij ‘agile’ of ‘scrum’ komt kijken, maar moet wel het nut en de voor- en nadelen kunnen doorgronden.

    Tip: gebruik visuele middelen

    Zelf maak ik vaak gebruik van één of een paar Powerpoint-slides met een visualisatie van de boodschap die ik wil overbrengen. Het kost wat extra tijd, maar vaak werkt zo’n visualisatie verhelderend, vooral als het gaat om complexe concepten. Mijn ervaring is dat het in veel gevallen langdurige discussies voorkomt.

  • De kracht van taalgebruik in projecten

    De kracht van taalgebruik in projecten

    Gastblog 2 van 2

    De communicatie in projecten wordt verbeterd door het juiste taalgebruik. Deze tweede blog volgt op een gesprek met Monica Wigman, een ervaren senior adviseur op het gebied van verandercommunicatie.

    Praktijkvoorbeeld: wanneer taalgebruik misgaat

    Monica deelt een anekdote over een IT- en HR-afdeling met uiteenlopende interpretaties. De IT-manager sprak van “hokjes van medewerkers” — bedoelend de weergave op een scherm — maar de HR-manager interpreteerde dit als werknemers die in hokjes denken. Deze mismatch illustreert hoe cruciaal begrip van context is.

    Betrokkenheid en taalgebruik

    Bij een onderwijsinstelling werkte Monica aan communicatie rond “dé transitie.” Intern bleek echter veel onduidelijkheid over wat dit precies betekende. Zonder duidelijke inhoud wekte het woord alleen maar onzekerheid op. Monica waarschuwt ook voor het overmatig gebruik van afkortingen en vakjargon, wat betrokkenheid ondermijnt.

    De naam van een project zegt veel

    Een sterke projectnaam biedt uitstekende communicatiekansen. Monica adviseert tegen namen die ongewenste associaties oproepen of tegen jargon. In plaats daarvan moet een naam inspirerend zijn en de projectambities weerspiegelen.

    Kernboodschappen

    Effectieve communicatie vergt doordacht woordgebruik en verificatie dat ontvangers het begrepen hebben. Monica adviseert projectleiders om vroeg met communicatieadviseurs samen te werken.

    Slotwoord: “Communicatie is niet wat je zegt, maar wat je doet.”

  • De rol van communicatie in projecten? Het wordt vaak onderschat…

    De rol van communicatie in projecten? Het wordt vaak onderschat…

    Gastblog 1 van 2

    Welke rol speelt communicatie bij projectsucces? In deze gastblog komt Monica Wigman aan het woord, een ervaren senior adviseur op het gebied van verandercommunicatie. Haar inzicht: “Communicatie is niet wat je zegt, maar wat je doet.”

    De traditionele valkuil van te veel zenden

    Projectleiders en stakeholders begrijpen communicatie vaak verkeerd als simpelweg “plannen aankondigen.” Terwijl ze beweren medewerkers te “betrekken,” bedoelen ze eigenlijk “informeren” — terwijl medewerkers verwachten te “meedenken.” Dit creëert verkeerd afgestemde verwachtingen. Wanneer betrokkenheid tekortschiet, reageren leiders vaak door meer en harder berichten te sturen, wat averechts werkt.

    Hoe betrek je mensen écht

    Verduidelijk voor elke doelgroep hoe je hen wilt betrekken bij het veranderproces. Monica merkt op dat er meerdere kaders bestaan om verschillende betrokkenheidsniveaus te onderscheiden, en dat niet iedereen in de organisatie per se hoeft te participeren — sommige rollen worden niet beïnvloed door de verandering.

    De echte kwestie begrijpen

    Monica begint projecten met de vraag: “Waar werken we eigenlijk aan? Wat moeten we bereiken?” Bij een IT-project was het echte doel niet het implementeren van een nieuw systeem, maar het mogelijk maken van eenvoudigere samenwerking. Communicatieadviseurs helpen complexe concepten te vertalen voor verschillende doelgroepen.

    Het veranderingsnarratief

    Een veranderingsnarratief bevat drie elementen:

    1. Urgentie: Waarom is verandering noodzakelijk?
    2. Proces: Hoe zal de verandering plaatsvinden?
    3. Ambitie: Waar gaan we naartoe?

    Terwijl urgentie leiderschap motiveert, mobiliseert een inspirerende visie medewerkers beter.

    Drie tips voor betere communicatie

    1. Raadpleeg een communicatieadviseur voor 30 minuten strategie. “Communicatie is te belangrijk om aan de communicatieafdeling over te laten.”
    2. Overweeg wanneer mensen informatie kunnen opnemen — ziekenhuispersoneel zit niet de hele dag achter een computer, dus werken posters en displays in pauzeruimtes beter.
    3. Luister met nieuwsgierigheid bij weerstand om bezwaren te begrijpen in plaats van harder te duwen.

    Wordt vervolgd in deel twee, met de focus op taalgebruik in projecten.

  • Samenwerken aan projecten zonder elkaars pijn te voelen

    Samenwerken aan projecten zonder elkaars pijn te voelen

    …dat is niet altijd eenvoudig weet ik uit ervaring. Vooral in grote organisaties, waar veel stafafdelingen zijn, heb je als projectmanager te maken met collega’s die zich met jouw project gaan bemoeien. Procedures, autorisaties, compliance richtlijnen en nog veel meer voorwaarden zijn als brandende hoepels waar je doorheen moet springen en die volgens jouw gevoel vertragend werken. Toch kun je versnellen. Hoe? Dat leg ik uit. Maar laten we eerst eens kijken naar een veel voorkomend spanningsveld tussen stafafdelingen en de projectorganisatie.

    Goede intenties versus je niet geholpen voelen

    Net als bij het door een brandende hoepel springen, moet je erop vertrouwen dat het voldoen aan al die procedures een goed doel dient en dat de betreffende stafafdelingen goede intenties hebben. Hoe groter de organisatie des te meer stafafdelingen er zijn om de organisatie te beschermen, bijvoorbeeld op het gebied van informatiebeveiliging, privacy- en milieurichtlijnen. Stafafdelingen moeten ervoor zorgen dat projecten de producten opleveren die voldoen aan de eisen die het management van de organisatie van belang vindt. Stafafdelingen kunnen projectmanagers daarbij helpen. Alleen voelen die projectmanagers dat lang niet altijd zo.

    Als projectmanager voel je je niet geholpen als je bijvoorbeeld een lange checklist moet invullen met vragen die voor jou niet duidelijk zijn; of als je een goedkeuringsprocedure via diverse gremia moet volgen, of als een voorwaarde, bijvoorbeeld een test, plotseling ‘uit de hoge hoed’ springt. Is dat gewoon ‘jammer’ voor je? Enerzijds heb je er gewoon mee te dealen, anderzijds valt er wel wat aan te doen: je moet elkaars pijn begrijpen weet ik uit ervaring. Komen deze ervaringen in jouw organisatie voor, dan kunnen deze 3 tips je helpen:

    Tip 1: Organiseer een live workshop

    Breng projectmanagers, opdrachtgevers en stafmedewerkers bij elkaar in een live workshop. Ik noem deze sessies: ‘The Way of Working workshops’. Visualiseer de projectfases op een plaat of whiteboard. Inventariseer per fase de pijnpunten en bepaal welke het interessantst zijn om te bespreken, gegeven de mogelijkheden die de deelnemers zelf hebben. Ga vervolgens met elkaar in gesprek over elkaars ervaringen. Bespreek wat men van elkaar verwacht en hoe men hetgeen daadwerkelijk geleverd werd ervaren heeft. Bespreek met elkaar wat nodig is om het resultaat te bereiken (zoals de ingevulde checklist of een uitgevoerde test) en bespreek de hulpvragen van de projectmanagers en opdrachtgevers.

    Tip 2: Zorg voor een positieve en toekomstgerichte sfeer

    Kijk vooral samen naar de toekomst, hoe dingen beter kunnen. Achteraf moet er het gevoel heersen dat je samen in staat was om problemen te bespreken en op te lossen zonder dat iemand zich aangevallen voelde. Een facilitator kan daar prima bij helpen. Het is bij voorkeur iemand die buiten de partijen staat en een neutrale rol vervult.

    Tip 3: Houd de verwachtingen laag en de oplossingen klein

    Start niet met de intentie het hele proces te veranderen, neem als uitgangspunt het proces zoals het is en hoe je daarin met elkaar omgaat (‘The Way of Working’). Want ‘alles verbouwen’ betekent veel werk, terwijl iedereen het al druk heeft. Focus daarom op die punten die de deelnemers samen ook kunnen veranderen. Houd in principe de bestaande processen als uitgangspunt, tenzij de gezamenlijke conclusie is dat ze sterk verouderd zijn of aanpassing behoeven.

    Tot slot

    Mijn persoonlijke ervaring is dat deze aanpak interessante inzichten en verbeteringen oplevert. Door elkaars problemen te kennen zal er meer begrip ontstaan. Deze positievere houding zal de samenwerking versoepelen waardoor meer projecten succesvol zullen worden afgerond.

    Ik wens je mooie projecten toe met veel onderling vertrouwen.

    Remco Reitsma– ProjectReports – Tel: 06 – 53 24 77 43 – [email protected]

  • Krachtige projectteams in 4 duidelijke fasen – Gastblog Wakkere Zaken

    Recent viel mijn oog op een inspirerend document van het bedrijf Wakkere Zaken: de “Checklist teamfasen”, gebaseerd op het psychologisch model van Bruce Tuckman. Het gaat over het ontwikkelingsproces waarin teamleden verantwoordelijkheid nemen in de onderlinge samenwerking. De checklist onderscheidt vier fasen en bevat bruikbare handvatten voor de begeleiding van projectteams. Daarom ging ik in gesprek met Karin Dorissen, netwerkpartner bij Wakkere Zaken. Want wat zijn deze fasen en welke tips heeft zij voor ons?

    Fase 1: De Startfase

    Bij de start van een project worden mensen bij elkaar gezet. Soms zijn zij nog vreemden van elkaar, of hebben zij nog nooit samengewerkt. Er wordt in deze fase veel gepraat, maar weinig geluisterd. Individuen voelen zich nog niet verantwoordelijk voor een gemeenschappelijk resultaat en samenwerking; dat ligt nog op het bordje van de projectleider. Het is de fase waar zowel het doel als de mensen vaak nog nieuw zijn. Mensen doen in deze fase hun best om er vooral bij te horen en helder te krijgen wat hun taak is.

    “Het blijft verbazingwekkend dat basale zaken vaak weinig aandacht krijgen, zoals heldere afspraken, duidelijke doelen, randvoorwaarden voor samenwerking en inleving.”

    Karin Dorissen

    Opstarttips

    • Besteed regelmatig tijd om goed met elkaar kennis te maken.
    • Zorg ervoor dat je elkaar live ontmoet, omdat de non-verbale communicatie krachtiger is.
    • Laat iedereen aan het woord, laat hen vertellen wie zij zijn, wat hun talenten en drijfveren zijn. Dan begrijp je later beter waarom zij op een bepaalde manier reageren.
    • Maak heldere afspraken over hoe je wilt samenwerken en wat daarin voor iedereen belangrijk is.
    • Moedig het team gedurende deze fase aan om kleine onderbuikgevoelens, bijvoorbeeld iets dat je raakt of niet begrijpt, direct te benoemen en te bespreken. Dat versterkt de openheid en het vertrouwen. Een krachtig team kenmerkt zich door onderling vertrouwen.

    Fase 2: De Strijdfase (ook wel ‘stormingsfase’)


    Het team is gevormd en het verantwoordelijkheidsgevoel voor teamprestaties en samenwerking lijkt er te zijn. Nu ga je de verschillen zien. Het gedrag is vaak dubbelzinnig, omdat normen, waarden en hoe de dingen gedaan moeten worden nu pas duidelijk worden. Er kunnen subgroepen ontstaan van teamleden die gemeenschappelijke drijfveren, meningen of posities hebben. Extra uitdagend voor de projectleider is dat conflicten enerzijds met veel kracht en emotie geuit worden, (het ‘recht’ van de sterkste), anderzijds ook ongemerkt onder de oppervlakte blijven. Resultaten kunnen geroddel, gelijk halen en zelfs het afhaken van teamleden zijn.

    “Goed door de strijd tips”

    “Een belangrijke tip in deze fase is dat je niet óver elkaar spreekt, maar mét elkaar” geeft Karin als advies. Dit zijn nog een paar extra goed door de strijd tips:

    • Houd het gemeenschappelijke doel voor ogen.
    • Luister naar elkaar en blijf elkaar bevragen, luister naar de behoefte onder een mening.
    • Bij besluitvorming: houd rekening met afwijkende meningen van de minderheid door te vragen wat de minderheid nodig heeft om in het besluit van de meerderheid mee te kunnen gaan. Dit vergroot het draagvlak enorm (deep democracy besluitvorming).


    Fase 3: De Samenwerkings/prestatiefase

    In deze fase neemt het projectteam verantwoordelijkheid voor de teamprestatie en de onderlinge samenwerking. Er is sprake van pro-activiteit, trots en saamhorigheid. De leidinggevende of projectleider is faciliterend, laat de inhoud vaak los en vertrouwt op de prestaties van het projectteam. Karin vergelijkt het met een huwelijk; “Je hebt elkaar langere tijd leren kennen, waardoor er sprake is van minder gedoe.” Toch zijn er in deze fase ook valkuilen, bijvoorbeeld dat het team te veel op zichzelf gericht is en het contact met de rest van de organisatie begint kwijt te raken.

    Tips om nog beter samen te werken

    • Check als projectleider regelmatig in de rest van de organisatie of je team nog steeds op de goede weg is, of er voldoende binding is, en of aan de verwachtingen wordt voldaan.
    • Als er (tijdelijk) samengewerkt moet worden met andere teams, of met een aantal nieuwe mensen in het project, besteed dan opnieuw voldoende tijd aan kennismaking. Laat niet de werkwijze en cultuur van jouw team leidend zijn. De anderen hoeven zich niet bij voorbaat aan alles aan te passen en kunnen nieuwe inzichten inbrengen.
    • Bespreek de betekenis van de behaalde resultaten. Wat voor de ene persoon een honderd procent succes betekent, kan voor een ander totaal iets anders zijn. Het is verstandig om consensus te vinden over wanneer iets goed is.

    Fase 4 – De slotfase

    Dit is de fase waar het team ophoudt te bestaan. Organisaties waar alleen de teamprestatie gevierd wordt, zonder de betekenis van het resultaat voor teamleden bespreekbaar te maken, kunnen geconfronteerd worden met collega’s die bij een volgend project niet meer vol overgave meedoen. Het is van belang om de samenwerking goed ‘af te hechten’ en aandacht te besteden aan het afscheid. Bespreek bijvoorbeeld met elkaar ook hoe de deelnemers de samenwerking hebben ervaren en wat ze hebben geleerd, wat het team/project voor hen heeft betekend, wat ze meenemen naar een volgend project, of wat ze graag achterlaten. Te snel aan een nieuw project beginnen betekent soms dat mensen zichzelf geen tijd geven om stil te staan bij de betekenisgeving van dit project en ‘het verlies’ van de groep. Als ze dat wel doen, kunnen ze het project afronden en afsluiten en weer openstaan om zich opnieuw te verbinden aan een volgende uitdaging.

    Tips voor een krachtig slot

    • Vier het gezamenlijke succes, maar sta niet alleen stil bij wat gelukt is.
    • Besteed bewust aandacht aan de ‘overblijvers’, maar ook aan diegene die weggaan als het projectteam al gedeeltelijk wordt afgebouwd.
    • Bespreek niet alleen de resultaten, maar vooral ook hóe het gegaan is en de betekenis daarvoor voor iedereen.
    • Geef aandacht aan ieders bijdrage, waardoor er een prikkel gegeven wordt voor een volgend project.

    Zelf de Checklist teamfasen gebruiken?

    Karin benadrukte nog dat de “Checklist teamfasen” van Wakkere Zaken een handig hulpmiddel is om vast te stellen in welke ontwikkelingsfase je team zit. Je vindt er als projectleider richtlijnen in om je team verder in ontwikkeling te brengen. Ik wil ‘m van harte aanbevelen! >>> Download

    Remco Reitsma– ProjectReports – Tel: 06 – 53 24 77 43 – [email protected]

    Over Wakkere Zaken

    Wakkere Zaken bestaat uit drie vakvrouwen die geloven dat krachtig samenwerken cruciaal is voor het halen van resultaten. Zij zien hoe effectief het is om krachten te bundelen en potentieel van mensen aan te spreken om zo gezamenlijk antwoorden te vinden op de complexe vraagstukken in organisaties. Klik hier voor meer informatie

  • Microsoft Teams, Google Hangouts, Zoom…Hoe bevallen de online projectvergaderingen?

    Het leek de laatste tijd wel op ‘eerst technologie en dan de mens’, want alles werd in gereedheid gebracht om met elkaar in contact te blijven en de voortgang in onze projecten te houden; iedereen moest online kunnen vergaderen en communiceren! En daar gingen we meestal zonder uitleg mee aan de slag. Een YouTube video’tje wilde nog wel eens helpen. PMO’ers en projectmanagers vergaderen meer online dan ooit tevoren. Ik ervaar als PMO’er veel voordelen, vooral de reistijd, maar ik mis ook wel wat.

    Online is de concentratie minder

    Natuurlijk verschilt dit per persoon, maar wellicht heb jij ook ervaren dat het uitdagender is om gedurende een online vergadering bij de les te blijven. Storende achtergrondgeluiden bijvoorbeeld, omdat niet iedereen zijn microfoon heeft uitgezet. En een collega die aandacht vraagt voor iets belangrijks in de rapportage ‘in kolom H, rij 20’ krijgt mogelijk online toch wat minder aandacht. Ook uitgebreide presentaties missen de energie, waardoor het regelmatig voorkomt dat deelnemers hun beeld en/of geluid uitzetten en er aan iets anders gaan werken. Niemand die het merkt, zolang de camera en het geluid uitstaan…. Helaas vergeten deelnemers dat regelmatig.

    De non verbale communicatie tussen twee personen ontbreekt

    Je kunt elkaar toch zien? Dat klopt. Ik zie nu zelf beter dan in een vergaderzaal de uitdrukkingen op gezichten van de deelnemers, als de groep maar zo klein blijft dat iedereen in beeld is. Voor mij ligt die grens nu bij 9 deelnemers. Wordt de groep groter dan mis ik van de andere deelnemers het beeld, en dus hoe ze reageren op de discussie of presentatie. Maar wat ik echt mis is de mogelijkheid om één persoon een seintje te geven, bijvoorbeeld dat die zijn microfoon uit moet zetten, of anderen de ruimte moet geven om iets te zeggen, of dat het tactisch niet slim is om op een bepaalde opmerking in te gaan. Soms is het beter om even je mond te houden. Doordat de non verbale communicatie tussen twee personen ontbreekt, of krampachtig is omdat anderen meekijken of chatberichten lezen, bestaat er een grotere kans op misverstanden. Wellicht dat hier nog technische oplossingen voor komen.

    Het gemis van koffiemomenten

    Er is volgens mij nog een andere uitdaging rondom online vergaderen. Als PMO’er hoor je vaak in de bekende ‘wandelgangen’, of in de koffiecorner interessante nieuwtjes over de voortgang van projecten. Informatie die je (nog) niet gekregen had van de projectmanager. Je hebt dus minder mogelijkheden om tussentijds te signaleren en in te grijpen.

    Er zijn te veel deelnemers!

    Op zich bevalt het mij wel goed dat we met z’n allen online vergaderen. Het is ook fijn om op die manier contact te houden met collega’s. Maar bij een te groot aantal deelnemers kan online verwarring ontstaan. Maak daarom tevoren duidelijk wat van iedere deelnemer zijn of haar rol is.

    Natuurlijk ben ik benieuwd naar jouw ervaringen rondom online projectvergaderingen.

    Meer structuur in de voortgang van projecten?

    Mocht er enige herkenning zijn, dan kan het interessant zijn om in ‘het nieuwe normaal’ er voor te zorgen dat de voorigangsbesprekingen van projecten wat meer structuur krijgen. Dan worden Microsoft Teams, Google Hangouts om Zoom meetings nog leuker, korter en effectiever.

    Remco Reitsma– ProjectReports – Tel: 06 – 53 24 77 43 – [email protected]