Categorie: Opdrachtgeverschap

Effectief opdrachtgeverschap en besluitvorming

  • Opdrachtgeverschap in de praktijk: Een bijzondere ontmoeting bij Achmea

    Als opdrachtgever grote complexe projecten sturen en toch begrijpen wat er speelt. Wat komt daar bij kijken? Menselijk en inspirerend zijn, maar soms ook bewust afstand houden. De rust bewaren door projectmanagers verantwoordelijkheid en ruimte te geven om zoveel mogelijk zelf na te denken. Dit leerden we tijdens een interview bij de grootste verzekeraar van Nederland. We hadden het genoegen om in gesprek te gaan met Robert Otto, lid van de Raad van Bestuur/Executive Board van Achmea. Wat kunnen we nog meer leren van zijn leiderschap?

    De Achmea organisatie is ontstaan uit een groot aantal fusies. Bekende verzekeringsmaatschappijen zoals Centraal Beheer, Zilveren Kruis, FBTO, Interpolis en nog veel meer behoren allemaal bij de Achmea groep. Onze eerste vraag aan Robert Otto heeft hiermee een directe link: “Hoe blijft de Raad van Bestuur in zo’n grote organisatie op de hoogte over de voortgang van projecten?”

    Bepaal eerst de verantwoordelijkheden

    Volgens Robert Otto moet de Raad van Bestuur zich de vraag stellen: “Welke projecten zijn van dusdanig groot belang dat ze op het niveau van de Raad van Bestuur behandeld moeten worden?”. Dat kan bijvoorbeeld gaan over de aankoop of verkoop van een verzekeringsbedrijf, of een buitenlands avontuur. Robert geeft nog een tweede voorbeeld waar we lange tijd met elkaar over doorspreken. “Alles wat een IT component heeft wordt bij Achmea op Raad van Bestuur niveau besproken”, aldus Robert. Met als belangrijkste reden dat de totale IT investeringen van alle verschillende verzekeringsmerken waren opgelopen tot zeer aanzienlijke kostenposten. 

    Dat dit IT voorbeeld zorgde voor nog meer gespreksstof hadden we toen nog niet verwacht. In deze fase van het gesprek legt Robert uit dat de projecten van de Raad van Bestuur vooral projecten betreffen die gelden voor de totale Achmea groep. Daarnaast zijn er allerlei projecten die onder de verantwoordelijkheid van de diverse stuurgroepen binnen de verschillende ketens vallen. Die projecten worden maandelijks besproken met projectcommissies die bestaan uit een vertegenwoordiger van de Raad van Bestuur, lijnmanagers en projectvertegenwoordigers uit de keten.

    Zelf aan het stuur in de praktijk

    De Raad van Bestuur blijft op de hoogte van de groepsprojecten door zelf deel te nemen in de stuurgroep of door het periodiek te bespreken in de RvB. 

    Als sprekend voorbeeld, waarin Robert zelf verantwoordelijk was voor een groot complex project, grijpt hij terug op de tijd dat hij in 2013 bij Achmea binnenkwam als nieuwe voorzitter van de directie Schade en Inkomen. Al eerder was besloten dat de hele groep over zou gaan op één groot ERP-systeem. In dit geval was voor SAP gekozen. Er liepen vele losse implementatieprojecten en de voortgang was verre van bevredigend. De verzekeringsmerken hadden sterk uiteenlopende meningen over en ervaringen met de implementatie van het systeem. Robert was voorzitter van de stuurgroep van één van de implementaties. Al snel was zijn conclusie dat de implementatie heel anders moest worden aangepakt. Volgens Robert was er maar één manier om de verdeeldheid te doorbreken. Namelijk door de implementatie van SAP als één groeps-breed project te definiëren, met één budget en één team, met brede beslissingsbevoegdheid. Daarbij vond Robert het van cruciaal belang dat een lid van de Raad van Bestuur zelf zouden deelnemen in de stuurgroep. Hij kreeg zijn zin en ging zelf ook met het project aan de slag. In de eerste periode werd hij ook geconfronteerd met de situatie dat lang niet iedereen het eens was met de keuze voor SAP. Een tweede leermoment volgde al snel.

    Durf vast te houden aan eerder genomen beslissingen

    De keuze voor SAP was al voor Roberts komst bij Achmea gemaakt. Binnen de grote Achmea organisatie met alle verschillende verzekeringsmerken was niet iedereen het eens met deze keuze. Wat doe je in de situatie van veel mensen met diverse uiteenlopende meningen? In veel gevallen wordt er ellenlang vergaderd met voor- en tegenstanders, waarbij genomen beslissingen mogelijk weer teruggedraaid worden. Robert besloot het anders te doen. Hij vroeg een onafhankelijke partij om advies en kwam er al snel achter dat _“Niet het systeem SAP, maar wij zelf het probleem waren”_

    , zoals hij het zelf omschrijft. De SAP keuze was een juiste keuze. Maar als je durft vast te houden aan een genomen beslissing, hoe zorg je er dan voor dat de organisatie ook met je meebeweegt? Het gesprek kreeg een interessante wending.

    Het vergroten van de acceptatie

    De basisgedachte van Robert is dat procesinrichting van alle verzekeringsmerken sterk met elkaar overeenkomen.

    _“Als SAP voor Interpolis werkt, werkt het ook voor de andere merken”

    , is hoe hij het zelf omschrijft. Het onderscheid tussen de merken zit in andere zaken, zoals klantbeleving, differentiatie van de kanalen en de dienstverlening. Niet in de manier waarop IT dient te werken. Alles wat onder IT valt is volgens Robert voor een groot gedeelte te standaardiseren. Om Achmea managementleden mee te krijgen in deze gedachtegang besloot hij dat de acceptatie vergroot zou kunnen worden als het project zou starten bij de grootste verzekeringsmaatschappij, waar de SAP implementatie ook de grootste impact zou hebben. Het besluit om een merk leidend te maken werd sterk doorgevoerd: er werden geen afstemsessies met de andere merken georganiseerd. De keuzes die het grootste merk maakte waren leidend. Maar tegelijkertijd bleef Robert aan de verantwoordelijken van de andere merken de ruimte geven om uit te leggen als het volgens hen anders zou moeten. Het resultaat is inmiddels dat de IT processen binnen Achmea grotendeels gelijk zijn doordat de gefaseerde implementaties van SAP op identieke wijze hebben plaatsgevonden.

    Transparantie zorgt voor een betere besluitvorming

    Bovengeschetst praktijkvoorbeeld is een mooi voorbeeld van leiderschap en de manier hoe je vanuit de top de verschillende directies kunt meenemen in eerder genomen besluiten. Maar wat nu als er toch iets misgaat in een project? “Beloon het als mensen transparant zijn en problemen melden, dat is de enige manier om snel de juiste hulp aan te kunnen bieden. Het gaat om vertrouwen geven en vertrouwen krijgen”

    , is het antwoord van Robert. Hij legt uit dat Achmea een transparante cultuur kent en openheid verwacht van medewerkers. Als er meningsverschillen zijn is escalatie prima, zolang het probleem goed beschreven wordt en de overwegingen transparant gemaakt worden. Robert stelt als voorwaarde voor behandeling van een escalatie dat de personen die niet eens kunnen worden, samen het issue en hun overwegingen op schrift stellen en dat van tevoren naar hem toesturen. Zodat hij het issue vanuit de verschillende perspectieven goed tot zich kan nemen om als beslisser een goede afweging te kunnen maken.

    Risicomanagement, per project een risicoanalyse

    Tijdens ons gesprek met Robert Otto werd ook de vraag gesteld hoe Achmea omgaat met risico’s. Robert gaf aan dat risicomanagement bewust onder de aandacht is gebracht in de hele Achmea organisatie en in elk ketenoverleg naar voren komt.

    “Projectmanagers hebben van nature de neiging om zich te focussen op het te verwachte resultaat, terwijl het goed is om vooruit te blijven denken over mogelijk andere alternatieven of scenario’s”

    , volgens Robert. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als kennis de deur uit loopt, of als iemand ziek zou worden? Hij legt uit dat de risicoanalyses in de projecten ervoor gezorgd hebben dat veel mogelijke issues al in een vroeg stadium zijn voorkomen.

    Samenvattend

    Voor de meest belangrijke projecten moet de Raad van Bestuur zelf als stuurgroep lid deelnemen. Houd als eindverantwoordelijke vast aan eerder genomen beslissingen. Raadpleeg onafhankelijke externe partijen en doe benchmark onderzoek. Zorg voor een transparante en respectvolle cultuur waarin ruimte is voor andere meningen. Neem risicomanagement mee in elk project. 

    Tot slot legt Robert uit dat projectbesprekingen vooral ook inspirerend moeten zijn. En Robert wil graag begrijpen wat er in die grote complexe projecten waar hij verantwoordelijk voor is speelt. Binnen Achmea worden daarvoor zogenaamde ‘Deep Dives’ gedaan, waarbij elke deelnemer vragen kan stellen aan de projectmanager die een en ander heeft voorbereid. Omdat succesvolle projecten nu eenmaal altijd het resultaat zijn van het totaal van inspanningen van alle betrokken mensen, en zeker van de opdrachtgever.

    Dankwoord

    Natuurlijk willen we Robert Otto namens ProjectReports bedanken voor deze aansprekende bijdrage en hopen dat het anderen helpt bij nog beter opdrachtgeverschap.

    Remco Reitsma– ProjectReports – Tel: 06 – 53 24 77 43 – [email protected]

  • Hoe ga jij als directeur om met ‘’Mijn project moet eerst”?

    Elke manager met een goed idee wil dat zijn of haar voorstel topprioriteit krijgt. Maar hoe prioriteer je als eindverantwoordelijke de projecten? Voor je het weet word je overspoeld met een groot aantal projecten dat niet meer te overzien is en daardoor ook niet meer te managen.

    Dat uit zich vaak in conflicten over de inzet van medewerkers met schaarse kennis. Een ander negatief effect van teveel projecten tegelijk is het multi-tasken waardoor het rendement van de mensen daalt, met als gevolg langere doorlooptijd van de projecten of meer fouten.

    Elke manager met een goed idee wil dat zijn of haar voorstel topprioriteit krijgt. Maar hoe prioriteer je als eindverantwoordelijke de projecten?

    Pas op voor ‘alles-voor-elkaar-krijgers’

    In het verleden ben ik in diverse organisatie zogenaamde ‘alles-voor-elkaar-krijgers’ tegengekomen: managers die hun ideeën intern heel goed kunnen verkopen. Een mooi voorbeeld daarvan was marketingmanager Robert. Met zijn charme en altijd voorzien van een big smile wist hij al zijn projectvoorstellen goedgekeurd te krijgen. Terwijl de manager binnendienst achterbleef met het verbeteren van zijn afdeling. Focus (of ‘onbalans’) aanbrengen gedurende een korte periode is wel te billijken, maar moet niet te lang duren. Als directeur wil je dat alle onderdelen van je organisatie zich doorontwikkelen. Daarom dit stappenplan om bij “Mijn project moet eerst” situaties ook een objectieve selectie te maken:

    Stap 1: Definieer vooraf de beoordelingscriteria

    Om te voorkomen dat tijdens de bespreking van projectvoorstellen iedere inbrenger zijn eigen argumenten aandraagt is het verstandig om voorafgaand aan die bespreking het eerst samen eens te worden over de beoordelingscriteria. Op basis van welke criteria ga je projecten beoordelen? Enthousiasme en een goed gevoel zijn niet genoeg. En alleen op basis van kosten en omzet oordelen is te eenzijdig.

    De organisatiedoelstellingen voor komend jaar vormen een belangrijk handvat voor de beoordelingscriteria. Willen jullie dat jaar bijvoorbeeld vooral internationaal groeien, kostenreductie, of versnelling van klantprocessen? Stel met het directieteam een lijstje criteria op. Sommige organisaties geven de criteria nog een wegingsfactor mee, bijvoorbeeld: internationaal groeien factor 4, kostenreductie factor 1 en klantprocessen factor 2.

    Stap 2: Werk ieder voorstel op 1 A-4 uit

    Zorg ervoor dat alle projectvoorstellen worden uitgewerkt. Wat is er bijvoorbeeld nodig voor de nieuwe marketingcampagne, de nieuwe vestiging, of de doorontwikkeling van de software? Bij voorkeur in een bepaald formaat waarbij zaken zoals kosten, baten en bijdrage aan het strategische doelen zijn opgenomen. Breng daarnaast de benodigde inspanning in beeld: hoeveel tijd, geld en mensen zijn nodig. Probeer het voorstel te beperken tot 1 A-4 tje.

    Stap 3: Prioriteer de juiste projecten

    Het directieteam kan op basis van de ingediende A-4 tjes de projectvoorstellen beoordelen en prioriteren. Het wordt door deze stappen een stuk eenvoudiger om een objectieve(re) keuze te maken. Het lijstje met geprioriteerde projecten is nu voor de hele organisatie een helder ijkpunt voor het maken van keuzes. De gewenste prioriteit is vastgesteld. Er is echter een ‘maar’. Het wensenlijstje bevat meestal meer projecten dan er uitgevoerd kunnen worden. De maakbaarheid moet nog beoordeeld worden. Daar zal ik in mijn volgende blog op ingaan. Dan zal ik ook ingaan op de Wet van Little.

    Objectief de juiste projectkeuzes maken zal altijd wel een uitdaging blijven. Toch ben ik ervan overtuigd dat deze stappen helpen om misschien net dat ene goede idee eruit te pikken dat mogelijk over het hoofd zou worden gezien, maar topprioriteit verdient.

    Reacties stel ik altijd op prijs. Zelf overzicht houden van alle zorgvuldig gekozen projecten? Klik hier

    Remco Reitsma – ProjectReports – Tel. 06 – 53 24 77 43 – [email protected].

  • Tips voor goed opdrachtgeverschap

    Succesvolle projecten vragen om de juiste match

    Waarschijnlijk zijn de plannen voor 2018 al gemaakt. Directie en management hebben uitvoerig nagedacht en weten welke projecten ze in 2018 willen uitvoeren. Nauwkeurige selectie van de meest geschikte projectmanager voor een bepaald project is al praktijk, maar hoe staat het met het selecteren van de meest geschikte opdrachtgever?

    Vorige maand werd ik me bij een van mijn klanten weer bewust van het verschil tussen geschikte en minder geschikte opdrachtgevers en van de dynamiek tussen opdrachtgevers en projectmanagers. Het succes van een project is mede afhankelijk van een goede opdrachtgever met passende competenties en voldoende beslissingsbevoegdheid, duidelijke communicatie en de wil om met de projectmanager iets voor elkaar te krijgen.

    Opdrachtgever blijft eindverantwoordelijk

    Na aanstelling van een projectmanager kan een opdrachtgever het “Zo, nu ben ik ervan af” gevoel krijgen. Die opdrachtgever vergeet dat hij de eindverantwoordelijkheid draagt. Selecteer dus iemand die zich betrokken voelt, van start tot finish.

    De juiste competenties

    Niet alleen de projectmanager, ook de opdrachtgever moet passen bij de opdracht. Heeft het project een forse IT-component, dan zal de opdrachtgever voldoende kennis en ervaring van IT moeten meebrengen om een goede gesprekspartner voor de projectmanager te zijn. Als een project te maken heeft met veel externe factoren en belanghebbenden zal dit veel vergen van de sensitiviteit en politieke vaardigheden van de opdrachtgever. Kijk dus goed welke competenties nodig zijn. ‘

    Succesvolle projecten door gouden duo’s met daadkracht

    De projectmanager zal vanuit zijn professie al snel resultaatgericht zijn en daadkracht tonen. In de praktijk kom ik regelmatig projectmanagers tegen die veel inhoudelijke kennis hebben, maar aan daadkracht wat te kort komen. Dat kan goed gaan als projectmanager en opdrachtgever zich daarvan bewust zijn en de opdrachtgever zelf daadkrachtig genoeg is en de projectmanager daarop coacht. Dat voorkomt dat beslissingen en escalaties steeds worden doorgeschoven en tot onnodige vertraging van het project leiden. Zorg bij elk project dat opdrachtgever en projectmanager een goed koppel vormen voor de specifieke opdracht. Voor complexe projecten is dit nog belangrijker, daar heb je een gouden duo nodig als basis voor succes.

    Drie tips voor deze gouden duo’s:

    Tip 1: Kies weloverwogen de opdrachtgever.
    Selecteer de opdrachtgever op basis van inhoudelijke kennis en competenties die nodig zijn voor de voorliggende opdracht. Heeft de opdrachtgever ook voldoende mandaat om zijn rol goed in te vullen?

    Tip 2: Check de menselijke match tussen opdrachtgever en projectmanager.
    De opdrachtgever zal de projectmanager aannemen. Uiteraard wordt gekeken naar de ervaring en competenties van de projectmanager. Maar is er ook sprake van wederzijds begrip en het hebben van een klik? Dat is een voorwaarde om een hecht team te vormen.

    Tip 3: Gebruik voortgangsrapportages.
    Gebruik als opdrachtgever de voortgangsrapportage als leidraad voor het gesprek met de projectmanager. Zo voorkom je dat alleen gesproken wordt over één overheersend knelpunt en andere aspecten van het project (komende mijlpalen bijvoorbeeld) te weinig aandacht krijgen.

    De organisatie waar ik me weer bewust werd van het belang van een geschikte opdrachtgever heeft, net als veel andere organisaties, besloten om te investeren in training en coaching van hun opdrachtgevers.

    De inzet van ProjectReports is om de communicatie tussen opdrachtgevers en projectmanagers te faciliteren met goede rapportages en dashboards; om als opdrachtgever snel tot de kern door te dringen en waar nodig bij te kunnen sturen.

    Reageren? Of wil je gewoon eens bijpraten?

    Remco Reitsma
    ProjectReports
    Tel. 06 – 53 24 77 43

  • Knopen doorhakken is jouw corebusiness, maar wie beslist er nu écht?

    Om ervoor te zorgen dat een beslissing breed gedragen wordt, moet je eerst uitzoeken hoe in jouw bedrijf werkelijk de besluiten worden genomen. Wie beslist er eigenlijk? En hoe zou je het willen? Als je niet van tevoren duidelijk hebt bepaald wie er beslist, dan zal degene die het meest aan het woord is tijdens de vergadering de besluitvorming een bepaalde kant op sturen. Is dat handig? Nee, want dan worden bepaalde mensen en meningen over het hoofd gezien.

    Wie mag er van jou (mee)besluiten?
    Om daar een goed antwoord op te krijgen is het verstandig om je dit eerst af te vragen:
    1. Wil jij als directeur-eigenaar of voorzitter de besluiten in je eentje nemen? Of vind je dat jullie dat met zijn allen in het MT moeten doen?
    2. Als je als team de besluiten neemt: kies je voor de meerderheid, met uitzondering wellicht van bepaalde onderwerpen?
    3. Wat doe je als de stemmen staken? Heb jij dan het laatste woord?
    4. Mogen teamleden ook een veto hebben?

    Jij als ‘solo-knopendoorhakker’, is dat wel zo slim?

    Als je ervoor kiest om zelf de beslissingen te nemen dan is dat makkelijk, duidelijk en helder. Maar… Je ontneemt belangrijke mensen in jouw organisatie het gevoel dat ze mee mogen doen. Ze hebben wellicht hun bedenkingen of het wel zo’n slim plan is om een bepaalde beslissing te nemen, maar houden hun mening voor zich omdat ze het gevoel hebben dat die er minder toe doet. Dat kan je later duur komen te staan bij de uitvoering.

    Meer zeggenschap, meer draagvlak

    Anders gezegd: hoe meer invloed je team kan uitoefenen bij het besluitvormingsproces, hoe meer commitment. Ze staan dan volledig achter het besluit en zullen sneller hun best doen om ervoor te zorgen dat het besluit ook goed wordt uitgevoerd. Met meer zeggenschap dus meer draagvlak en resultaat!

    Volgende keer: Over beslissen valt nog veel meer te vertellen. Bijvoorbeeld over hoe je beslist. Daarvoor bestaat een handig 3 stappenplan.

    Reageren? Of wil je gewoon eens bijpraten?

    Remco Reitsma
    ProjectReports
    Tel. 06 – 53 24 77 43